داریوش کمانی

یه سََله کَلگ بلیت

یه بَقل حِیمه خُشکِ کَلَخُنگ

یه نفس بوی کلوس

یه هزار نغمه ی پاک دی بلال

همه ارزونی بَرقِ تیَلت

همه قُربونِ یه تال میَلت

همنه ایدوم دسِ باد ، باد شمال

تا بگَرنشون وَ دوره پَللت

تیَلت مثلِ ستاره منه شو زر میَلت

کَهکشونه برگَلت

هفت بِرارون خالَلت

او بُلور گردنت چی قاوِ دال

مونه کی لیوه ایگردوم منه مال

توچه کردی که خدا وُر منه یشو

تونه راس کرد و نِشوندت سَرِ رو

بگری از مو تو خو

بگری از مو یحو

هرچه داشتو دورویم بی به خدا

به همو پیری که عالم بش ایگون شازابدالله